طبقه بندی پوشش های پلاستیکی

بیشتر پوشش های پلاستیکی و کیسه های پلاستیکی رایج موجود در بازار از مستربچ وینیل ساخته شده اند. با توجه به انواع مستربچ وینیل، روکش پلاستیکی را می توان به سه دسته تقسیم کرد.

اولین مورد پلی اتیلن است که به عنوان PE شناخته می شود که عمدتاً برای بسته بندی مواد غذایی استفاده می شود. فیلمی که ما معمولاً برای میوه ها و سبزیجات می خریم، از جمله محصولات نیمه تمام خریداری شده در سوپرمارکت ها، از این ماده ساخته شده است.

دوم پلی وینیل کلراید است که به عنوان پی وی سی نامیده می شود، این ماده همچنین می تواند برای بسته بندی مواد غذایی استفاده شود، اما تاثیر خاصی بر ایمنی بدن انسان دارد.

سومین پلی وینیلیدین کلراید است که به آن PVDC گفته می شود که عمدتاً برای بسته بندی برخی از مواد غذایی پخته شده، ژامبون و سایر محصولات استفاده می شود.

در بین این سه نوع پوشش پلاستیکی، روکش پلاستیکی PE و PVDC برای بدن انسان بی خطر است و می توان با اطمینان از آن استفاده کرد، در حالی که روکش پلاستیکی PVC حاوی مواد سرطان زا است که برای بدن انسان مضرتر است. بنابراین هنگام خرید روکش پلاستیکی باید از فیلم چسبنده پلی اتیلن استفاده شود.

از نقطه نظر فیزیکی، روکش پلاستیکی دارای نفوذپذیری اکسیژن و نفوذپذیری رطوبت متوسطی است که می تواند میزان اکسیژن و رطوبت اطراف محصول تازه نگهداری را تنظیم کند، گرد و غبار را مسدود کند و دوره تازه نگهداری غذا را طولانی کند. بنابراین لازم است برای مواد غذایی مختلف از پلاستیک های مختلف استفاده شود.

بسته بندی پلاستیکی موجود در بازار تقریباً به دو دسته تقسیم می شود، یکی نایلون معمولی است که برای نگهداری در یخچال مناسب است. دیگری پوشش پلاستیکی مایکروویو است که هم برای نگهداری در یخچال و هم برای اجاق مایکروویو قابل استفاده است. روکش پلاستیکی اخیر از نظر مقاومت در برابر حرارت و غیر سمی بودن بسیار برتر از روکش پلاستیکی معمولی است. بنابراین مصرف کنندگان باید توجه ویژه ای به انتخاب کاربری داشته باشند و از آنها به صورت جداگانه استفاده کنند.